![]() |
![]() |
![]() |
|
|
Publicaties
Het einde van de tijdlijn..... Op de vlakte van Gizeh in Cairo, Egypte staan de wereldberoemde piramides. Eeuwen geleden werd de piramide van Cheops al gebruikt als een inwijdingsplaats. Een inwijding die je pas kon ondergaan als je eerst de mysteriescholen van Horus had doorlopen. Twaalf jaren duurde de mysterieschool gericht op het Linker oog van Horus, de emotioneel-lichaamstraining. Alle tempels in Egypte waren gebouwd voor Linkeroog van Horus trainingen. Elke tempel is gekoppeld aan een bepaalde chakra en behandelt een bijbehorende angst of emotie. Een van de bekendste tempels is wel Kom Umbo in het zuidelijke Nubie. Hier ging de leerling een bassin in met krokodillen en moest behalve zijn angst overwinnen, ook nog de uitgang van het bassin vinden, voordat hij werd opgegeten door de krokodillen. Twaalf jaren duurde de mysterieschool van het Rechter oog van Horus, gericht op eenheidsbewustzijn. Het Rechteroog van Horus en de erin besloten heilige geometrie is gericht op eenwording van de linker- en rechterhersenhelft. Deze mysteriën hadden te maken met kennis van binnenuit, het innerlijke weten. Samen vormen deze scholen een model om de codes, de geheimen van het leven, inzichtelijk te ontvangen. Pas als er integratie heeft plaatsgevonden, kunnen we over naar de vierde dimensie. Voor meer hierover verwijs ik graag naar bijvoorbeeld Drunvalo's 'Geometrie van de schepping' boeken (deel 1 en 2). Na deze periode van leringen, volgde de stappen naar de inwijdingspiramide. De piramide van Cheops is ontworpen als een inwijdingssysteem. Een inwijdingssysteem voor levenden die op zoek zijn naar 'verlichting' of 'onsterflijkheid' en vereniging met het goddelijke. De leerling betrad de piramide en volgde de innerlijke weg, gebukt, soms zelfs kruipend opwaarts. In die tijd waren er nog geen trappen aangelegd, zoals nu het geval is. Ook nu nog, als je de weg volgt, voel je in je lichaam de veranderingen: hartkloppingen, transpireren, knikkende knieën, suizende oren, etcetera. In de piramide is de temperatuur constant, niet warm, niet koud. Het zijn je eigen gewaarwordingen die je opmerkt. Maar het is ook de verandering in energie, die voelbaar wordt in je lichaam. Je gewaarwordingen worden achter elkaar, direct uitgewerkt en gevoeld in de materie. Voor de een is dat anders voelbaar dan voor de ander. De ingang van de piramide loopt iets naar beneden en al spoedig is er een splitsing. Er gaat een gang diep naar beneden, die nu afgesloten is voor de meeste mensen. Soms gebeurt het dat ik met een groepje mensen de kans krijg om toch af te dalen in de gang. De gang leidt naar een merkwaardig complex, diep in de aarde. In de oudheid werd dit 'de kamer van de beproeving ' genoemd. Hier word je geconfronteerd met je materialistische kijk op de wereld en op jezelf. De kamer heeft ook nog een verder doorlopende gang, die uiteindelijk doorloopt. Middenin de kamer bevindt zich een put. Een donker gat, waarvan het einde niet zichtbaar is. Er zijn opvattingen dat deze put zou kunnen leiden naar de Innerlijke Aarde, waarvan verondersteld wordt dat deze al 5 dimensionaal is...... De Egyptenaren hebben deze gang naar het onderaardse afgesloten; er gebeurde teveel ongelukken, mensen werden ziek, gingen zelfs dood na terugkeer uit de put. De inwijdeling in de oudheid ging in ieder geval naar de put, waar hij/zij in contact kwam met het binnenste in zichzelf. Zijn schaduwkant, dat wat hij niet altijd wilde zien en heel veel angsten kon oproepen. Ik heb het idee, dat deze dalende gang direct verbonden is met de trillingsfrequentie van 4D. Alles wat je denkt, visualiseert, imagineert wordt werkelijkheid, is jouw waarheid. Dus ook je angsten worden direct merkbaar in je materie, in je lichaam. Intramuraal inwijdingssysteem van de piramide van Cheops.
Teruggaand de gang weer omhoogkruipend, kom je weer terug bij de splitsing. Je staat weer min of meer op de aarde. De gang rechts leidt met een trap omhoog. Ook deze gang wordt gebukt, met het hoofd naar beneden gericht afgelegd. De gang staat voor ; loskomen van de materie, waar je je van bewust geworden bent. Maar ook het je bewust zijn van je karma, dat je achter je mag laten. Lijden hoeft niet meer. Gebukt gaan onder je karma is niet noodzakelijk om verder te gaan, het pad van verlichting op. Sterker: de wet van oorzaak en gevolg, kan omslaan in de wet van gevolg en oorzaak, als je je niet bewust wordt van het NU. Deze gang wordt ook wel de Hal van Waarheid in Duisternis genoemd. In het christendom symboliseert deze gang de gekruisigde Christus. Eindelijk kun je je dan weer oprichten aan het begin van de Grote Galerij. Het gangetje rechtdoor, loopt naar het midden van de piramide, weer gebukt, nog dieper dan eerst, leg je enkele tientallen meters af om in de zogenaamde Koninginnekamer te komen. In de oudheid werd dit ook wel de Kamer van de Maan, vernieuwing en wedergeboorte genoemd. In de koninginnekamer werd en word je je bewust van je eenheid, lichaam-ziel-geest, onlosmakelijk verbonden. De benaming Koningskamer en Koninginnekamer is trouwens van veel meer recente tijd. De islamitische cultuur van 700 a 800 na Chr. heeft deze namen toegekend aan de kamers. In de eerste plaats, ontkrachtte men daarmee het idee, dat de piramide een inwijdingsplaats zou zijn geweest. Nee, in hun ogen was het nog steeds een plek waar doden werden gelegd. Voor mannen was dat een plek met een plat plafond, zoals de koningskamer heeft. Voor vrouwen was dat een plek met een spitstoelopend plafond, zoals te zien in de koninginnekamer. Tegenwoordig is de koninginnekamer afgesloten. Misschien hebben we dit traject ook niet echt nodig, omdat we weten dat lichaam-ziel-geest al Een zijn. Of we het ook altijd Voelen, wordt mede bepaald door ons Bewust-zijn. Komende uit de koninginnekamer, sta je weer aan het beginpunt van de Grote Galerij, de hal van Waarheid in Licht, opwaartse gang, met opgeheven hoofd. Vrij steil opwaarts, rechtoplopend vervolgen wij de weg naar boven richting Koningskamer. In deze opwaartse gang vallen tijd en ruimte helemaal weg. Je merkt dat je vrij en vol kunt ademhalen. Kleine mens, deel van het geheel. Niet meer lineair, starend naar de grond, maar verticaal met opgeheven hoofd ! Je kijkt om je heen en ziet de immense blokken steen naadloos op elkaar met voor en achter je opgestapeld als een soort kraag. Als je foto's ziet van deze gang, zie je ook dat diepte en hoogte, dus ruimte in een ander perspectief staat. Je kunt niet zien of de foto van boven naar beneden, of van beneden naar boven is genomen. Aan het einde van de Grote Galerij is een grote traptrede, die voor de mens van vandaag gemakkelijk te nemen is, omdat er ijzeren treden in gemaakt zijn. Je staat voor de Antichambre, een ruimte voordat je de Koningskamer echt gaat betreden. Ik denk dat we bij deze ingang samensmelten met het Eenheids bewustzijnsniveau. Het aantal chromosomen is zesenveertig + 2. Naarmate we in hogere trillingsfrequenties komen, verhoogd ook het aantal chromosomen. Het vierde bewustzijn heeft achtenveertig plus 2 chromosomen en het vijfde niveau heeft vijftig plus twee chromosomen. Dat zou dus kunnen betekenen, dat je niet eerder de koningskamer kunt betreden, dan wanneer je in de Eenheid van lichaam-ziel-geest, in je Christusbewustzijn bent. Het kleine halletje tussen de anti-chambre en de koningskamer noem ik 'de hal van de sluiers.' Flinterdun zijn de sluiers in ons leven tussen goed en kwaad, angst en liefde, eenheid en afgescheidenheid. De ingang van de Koningskamer correspondeert met een datum : 17 september 2001, terug te vinden in oude geschriften. Er zijn berekeningen uit de oudheid en bevestigd door egyptologen, die beweren dat de chronologische tijdlijn begint in 3999 v. Chr. En eindigt op 17 september 2001. (6 dagen na 11-9-2001). Wat zou de betekenis kunnen zijn voor ons, vandaag, van deze datum? Ik vermoed dat de datum van 17-9-2001 een uitnodiging aan de mensheid is, om los te komen van het lineaire denken, en 'verticaal' te gaan van nu af aan. Wat is het lineaire denken dan en hoe kom je ervan los? Enige tijd geleden ontmoette ik in de Sinai-woestijn een vrouw die 'beeld-denker' is. Beelddenkers begrijpen vaak onze taal niet, omdat wij, linkerhersenhelft-mensen, voornamelijk in woorden denken. Beeld-denkers denken, zoals het woord al zegt in beelden. Wij, woorddenkers, denken lineair: je wordt hier, op dit punt geboren en aan het einde van de lijn, verwissel je het tijdelijke voor het eeuwige of leg je je materie af. Dat is een lijn van begin tot einde. Op die lijn zit je, beweeg je je, leef je. Aan weerszijden van de lijn is een vlak, al dan niet ingevuld. Hiermee heb je gelijk ook DUALITEIT gecreëerd. De beeld-denker denkt niet lineair, maar verticaal. Zij is boven de lijn en ziet dat de lijn niet een lijn is, maar een open gebied, waar ze midden in IS.
En dan is daar de Koningskamer zelf, met de open sarcofaag. De Egyptologen beweren nog steeds dat farao Cheops deze piramide met sarcofaag liet bouwen voor zichzelf als laatste rustplaats. We weten nu dat deze farao nooit in de sarcofaag gelegen heeft. Zijn mummie werd elders gevonden. Ook zijn er nooit, zelfs niet in vroeger eeuwen schatten gevonden, die de dode farao vergezelden op zijn reis naar het hiernamaals. Je kunt jezelf nog veel meer vragen stellen:
Terug naar de inwijdeling in de oudheid. Uiteindelijk kwam hij ook aan in de Koningskamer en verbleef daar dan, volgens de oude geschriften, 3,5 dag. Hij had toen niet het elektrische licht wat nu is aangelegd, laat staan de airconditioning die je nu de oren van het hoofd blaast. Volgens de regels van inwijding ging hij in de sarcofaag liggen met het hoofd naar het noorden. En dan begon de reis naar het universum. Althans als je wist hoe je moest 'uittreden'. Men gebruikte hiervoor de numerologie en de spiraal van Fibonacci. Deze Fibonacci spiraal had men beslist nodig, er zat een begin en een einde aan en onderwees de leerling ook hoe hij weer terug diende te komen in zijn lichaam. Tijdens het proces van uittreden, produceerde de pijnappelklier een 'wit poeder', een bewijs voor de ingewijde, dat uittreding werkelijk had plaats gevonden en dat achter bleef in de sarcofaag. 17 september 2001: het einde van de chronologische tijdlijn van de piramide. Wat kan dit betekenen? De astrologie laat zien dat op 17-9-2001 een overgang plaats vindt naar het Watermantijdperk, waarin het vrouwelijke principe ruimte krijgt. Het huidige patriarchale bewustzijn krijgt een krachtige input van het vrouwelijke principe. Het een overschaduwt niet het andere, maar er komt weer evenwicht. Nog niet zolang geleden, ongeveer 9 maanden kwam ik tot de ontdekking dat de zogenaamde piramidekracht, aanwezig op het Gizeh plateau, niet meer zo krachtig is als enkele jaren geleden. Wat ik ook waarnam, is een immens groot morfogenetisch veld boven de piramides. Eeuwen lang zijn mensen hier gekomen en gegaan, van Hatsjepsoet tot Napoleon, van Alexander de Grote tot Nelson Mandela. Allemaal, bekend en onbekend, hebben we bijgedragen tot de vorming van dit collectieve morfogenetische veld. Dat is zo krachtig geworden, dat het de oorspronkelijke kracht van de piramiden heeft overgenomen. Daarbij komt dat het aarde-grid, het elektro-magnetische veld van onze planeet ook aan het verschuiven, aan het veranderen is. Op de vlakte van Gizeh staat de Sfinx, laten we aannemen zo’n 12.500 geleden ontstaan, gebouwd. De Sfinx was gericht op zijn evenbeeld, de Leeuw, het sterrenbeeld dat destijds aan de horizon stond. (Leeuw staat tegenover Aquarius, het tijdperk waarin we nu zijn of aan het komen zijn.) 12.000 jaar geleden was er een vorige passage over de grens van de Galactische Nacht in een tijdperk van Verlichting (faraonische tijdperk, waarin de farao’s de vorm aannamen van goden met dierenuitdrukkingen.)
De sfinx waakt en wacht. Waken over de informatie die nog opgeslagen is in ruimten onder haar of hem. Egyptenaren noemen de sfinx Abu Hole (meneer met een gat erin). Bevat het gat, de ruimte onder de sfinx deze informatie, coderingen, trillingsfrequenties die zichtbaar en voelbaar worden als wij, mensen, zo ver zijn, dat we het kunnen waarnemen en bewust kunnen ontvangen? Eerlijk gezegd, denk ik dat wij nu nog waarnemen met zintuigen die afgestemd zijn op 3D. Pas als onze trillingsfrequentie verhoogd is, dus ons bewustzijn ook toegenomen is, zijn onze zintuigen ook afgestemd op 4D of 5D en ZIEN we dus, wat nu wellicht nog onzichtbaar, niet waarneembaar is. Wachten, waarop of is de sfinx een 'richtingaanwijzer' , maar kunnen we het signaal nog niet ontvangen, omdat onze antenne niet afgestemd is? De sfinx kijkt uit naar het oosten, richting Sinai woestijn. Ligt daar soms het geheim? Het elektro-magnetisch veld is verschoven. Ik neem het waar in de Sinai. Elektrische en magnetische krachten zijn daar voelbaar en zichtbaar in evenwicht. Tekst: Josine Groeneveld |
|
©2003-2007 Safratours egypte-reizen.com |