Home

Wie zijn wij?

Reizen\Prijzen

Reisinformatie

Reserveren

Ervaringen

Foto's

Publicaties

Contact

Reisinformatie

Onthaasten in de Sinai

Onthaasten in de de Sinai woestijn.

Wil je echt avontuur, eenvoud en onthaasting ? Houd je van de natuur en wil je dicht bij de natuur leven en onder de sterrenhemel slapen ?
Eens even niet afgeleidt worden door alles wat moet en hoort ?
De Sinai woestijn is een magische plek, rijk aan oases, mineralen en steensoorten. Het is het land van de bedoeien, ingeklemd tussen Egypte, in het noorden Israel en aan de oostkant de Rode Zee en de Golf van Akkaba. Strategisch gezien een kwetsbare plek, tot 1973 behoorde de Sinai aan Israel. Na de oorlog van 1973 behoorde Sinai voortaan bij Egypte. De bedoeien die er wonen spreken hun eigen stamtaal, maar ook arabisch en hebreeuws. Zij trekken zich niets aan van politieke machtsstructuren en leven hun eigen, eenvoudige leven, dicht bij de natuur.

De ‘leegte’ van de Sinai woestijn straalt een en al rust uit en vraagt je naar binnen te gaan om de ‘leegte’ in je zelf te begroeten. Onthaasten is dan niet moeilijk meer. Je glijdt mee in een tijdloze ruimte, waar alleen maar plaats voor genieten is. Een tocht door de Sinai woestijn betekent veelal een mijlpaal in je leven. Er begint een nieuwe fase, beslissingen die lang uitgesteld waren, worden genomen. Inzichten over wie je werkelijk bent vallen op hun plaats. Je ‘accu’ wordt helemaal opgeladen.

Onze reis begint met de vlucht Amsterdam-Cairo. We overnachten in een goed hotel in Cairo. De volgende morgen vertrekken we na het ontbijt met opgeladen jeeps eerst naar het Gizeh plateau met de drie piramiden van Cheops (inwijdingspiramide), Chefren en Mikerinos, en de legendarische Sfinx. Na de lunch vertrekken we oostwaarts richting Arabische woestijn naar het Suezkanaal.

Als we door de tunnel zijn, opent de Sinai woestijn zich voor ons. Langs de westkust rijden we een eind zuidwaarts, om dan min of meer plotseling linksaf de woestijn in te slaan. Hier zijn de ‘wegen’ niet geasfalteerd en onze bedoeien-drivers kennen ‘de weg’ als hun broekzak. Tegen de avond komen we aan bij ons eerste kamp, Sheick Salim. De volgende morgen beklimmen we de Serabit el Khadem, de Hathor-berg met ruines van de Hathor tempel uit het oude Middenrijk. Hathor is de godin van klank en trilling…….
De komende dagen trekken we steeds meer oostwaarts, bezoeken een lava-dal, The forrest of Pillars en vele ander krachtplaatsen, die ook een bijbels karakter hebben.
Na enkele dagen ‘hotel sterrenpracht’, komen we aan in St. Catharina. Hier staat het oudste Koptische klooster ter wereld.
Het klooster ligt ingeklemd tussen de Moses-berg en de Catharina-berg. ’s Nachts beklimmen we de beroemde Moses-berg, waarvan gezegd wordt dat Moses hier de Stenen Tafelen ontving. Ook het klooster zelf wordt bezocht in de ochtenuren.
Verder gaat het met de jeep, de woestijn veranderd voor je ogen. Na elke bocht ziet het landschap en de natuur er weer anders uit.
Vanaf Wadi Safra vertrekken we per kameel naar Ain Houdra, een paradijselijke oase. De bedoeien hebben hier hun eigen waterirrigatiesysteem aangelegd en ‘bedruipen’zichzelf. We maken een tocht door Wadi Arrada met een canyon van 9 meter diepte, waar de stenen spreken…….. en gaan lopend door de Coloured Canyon. Dit is een geboortekanaal wat je maar van één kant in en aan één kant uit kunt. Ergens aan het eind van de canyon maak je een heuse spildraai en wordt je opnieuw geboren, dit keer vanuit moeder Aarde.
Het is een sterk transformerende plaats, waar je alles wat uitgewerkt is, achter kunt laten.
Aan het einde van de tocht komen we aan in Nuweiba, waar we nog twee dagen aan zee verblijven in een goed hotel met de koraalriffen voor de deur. Je kunt hier snorkelen, duiken en misschien wel dolfijnen ontmoeten………….

Safari in the Sinai:

Een uitgebreide reisbeschrijving.

Vlucht naar Caïro op vrijdag. Overnachting in hotel in Caïro. De volgende morgen, zaterdag, bezoeken we eerst de piramides en als het lukt gaan we ook in de grote piramide. Je moet hiervoor 100 egyptische pond reserveren. Na piramides en Sfinx rijden we Cairo uit, door de Arabische woestijn richting Suez-kanaal.
Het schiereiland Sinai wordt beschouwd als de 3e woestijn van Egypte, na de Libische woestijn ten westen van de Nijl en de Arabische woestijn ten oosten.
Sinai is strategisch gezien een belangrijk gebied, liggend tussen het vasteland van Egypte en Israel: doorgang naar het Midden-oosten. Egypte, of zoals de Egyptenaren zeggen, Misr, ligt op het continent Africa. Sinai is verdeeld in drie gebieden, in het zuiden El-Tor, het midden El Tih en het noorden El Arish. Drie religies vinden we in Sinai: moslims, christenen en joden.
De naam Sinai komt van de ‘maangodin’ Sin. De oorspronkelijke bevolking, half egyptisch, half hebreeuws, zag de maangodin Sin als hun God. Ai betekent in het Arabisch: ‘bron’. Dit volk werd genoemd Hiroshateo, de heren van het zand. In de Bijbel worden zij goden genoemd, die de dochters van de aardemensen tot hun vrouwen namen.

De Sinai is rijk aan mineralen zoals koper, magnesium, calcium, mangaan en turkoois. In de periode van de Timnabbeschaving (3500 v. Chr.) werd de winning van koper en mangaan belangrijk en veroorzaakte uitbreiding van de bevolking van de Sinai.
De bedoeïenen vormen de nomadenbevolking van de woestijn. Bedu betekent: ‘bewoner van de woestijn’. De bedoeïenen zijn onderverdeeld in meer dan 50 volksstammen. Hun aantal is onbekend; ze zijn niet geregistreerd en zijn voor het merendeel analfabeet.
Langs de westkust rijden we omlaag richting Hamman Farouen.We rijden door tot Abu Znima, Wadi Seth waar ons eerste kamp wordt opgeslagen bij Sheick Salim.

Zondag gaan we naar Serabit el Khadem, de tempels van Hathor, beschermvrouwe van de Sinai en van de turkoois.
Serabit el Khadem ligt zo’n 800 m boven de zeespiegel, het tempelcomplex strekt zich uit over een lengte van ongeveer 200 meter. De ruines van de tempel zijn rijk aan steles en bas-reliëfs die aan de godin Hathor zijn gewijd. Op het vaste land vinden we de tempel van Hathor terug in Denderah; deze tempel vertegenwoordigt het vrouwelijke aspect van de hartenergie. Bekende heersers uit de geschiedenis van Egypte, die ook Serabit el Khadem onder hun heerschappij hadden, zijn Seti I en Ramses de VI (20e dynastie). Ook wordt in deze tijd al melding gemaakt van de Joden (Apirou is de Arabische benaming). De Joden trokken uit Egypte, door de Rode Zee, naar de Sinai. Verbleven daar zo’n 40 jaar onder aanvoering van Mozes. Lange tijd sloegen zij hun tenten op in het dal waar nu nog het St. Catharina klooster is.
Van Serabit gaan we door naar The Forest of Pillars, een gebied dat is ontstaan door de uitwerking van lava, ongeveer 2000 jaar geleden.
Maandag: Wadi Feiran, the biggest oasis in south Sinai: Dit gebied wordt ook wel El Tih genoemd, hetgeen betekent: plaats waar de Joden geen uitweg vonden. (wat tot gevolg had dat zij 40 jaren rondzwierven).
Hier leefde een bedoeienstam, de Gebel el Banat, voornamelijk bestaande uit vrouwen, die niet uitgehuwelijkt wilden worden. Ze vluchtten de bergen in en als zij terug gehaald dreigden te worden door de families, dan stortten zij zich van de berg af. Liever dood, dan getrouwd zonder liefde.

El Tih, een gebied rijk aan bijbelse herinneringen, een woest en bergachtig gebied. Deze streek wordt in de bijbel genoemd als het strijdtoneel van de Joden en de Amelekieten. Zolang Mozes de staf met de slang omhoog hield, waren de Joden aan de winnende hand.
In Wadi Feiran bevindt zich een klein nonnenklooster, een dependance van het St. Catherine, het oudste Koptische klooster ter wereld, een eindje verderop.
Dinsdag morgen vroeg: voor wie dat wil: de Djebel Musa kan in alle vroegte beklommen worden voor een wonderschone zonsopgang. Er wordt gezegd dat Mozes de Tien geboden van God ontving op deze berg, maar in werkelijkheid bevindt deze berg (Horeb) zich zuidelijker in de Sinai.
Terug in het dal: bezoek St. Catharina klooster.
Vanuit het dal trekken we verder naar the Blue Desert. De ‘Blauwe Woestijn’ kreeg deze naam, nadat de Belgische kunstenaar Jean Verame rond 1980 vele rotsmassa’s blauw schilderde. Het symbool van de vrede, het einde van de oorlog tussen Egypte en Israel. 10 ton blauwe verf was nodig om deze rotsmassa’s in natuurlijke beeldhouwwerken te veranderen, in fel contrast met de okergele woestijnkleuren.
We trekken verder naar Wadi Gazala, de vallei van de gazellen, die zijn naam te danken heeft aan de aanwezigheid van deze woestijndieren. Hier wordt overnacht.

Woensdag: Via de oase Ain Houdra en Ain Umm Ahmed, bron van de moeder van Ahmed, komen we in de Coloured Canyon.
De gekleurde bergen danken hun naam aan de vele nuances van de zandsteen, waarin deze tijdens het Quartair door de werking van het water is uitgegraven. Gelijksoortige formaties bevinden zich in de beroemde stad Petra in Jordanië.

Na de voettocht door de Coloured Canyon (2 uur durend), naar Nuweiba, aan de Golf van Akkaba for ‘dolphinswimmin’. Deze plaats wordt elke dag bezocht door de dolfijn Oline met haar baby, we moeten afwachten of zij er is. Ik ga ervan uit dat de dolfijnen ons ontmoeten in plaats van andersom.
Het natuurpark Aboe Galoem is een ruig en fascinerend landschap: ‘ieder bocht lijkt het doel te verbergen en de reiziger af te leiden met tekeningen en kleuren in de rotsen’. De wadi opent zich naar de zee en eindigt in een mooie baai. Hier kan gesnorkeld en gezwommen worden. We kamperen hier op het strand.
Donderdag rijden we in de middag terug naar Cairo. Hier kunnen we ons van het stof en het zand ontdoen in waarschijnlijk het zelfde hotel als de eerste nacht. Vrijdag is de vlucht terug naar Nederland.